زیگموند هورویتس، روانکاو سوئیسی، متفکری بود که در تقاطع روانشناسی یونگی و عرفان یهودی به کاوش پرداخت. او به عنوان یکی از اعضای حلقهی درونی مکتب زوریخ، تحت آموزش مستقیم کارل یونگ، تونی ولف و ماری لوئیز فون فرانتس، بنیانهای روانکاوی تحلیلی را فراگرفت و با درک عمیق از آموزههای یونگ، به ویژه در حوزه ناخودآگاه جمعی و نمادپردازی، به مطالعه و تفسیر متون عرفانی یهودی پرداخت. او در آثار خود، به دنبال یافتن نقاط مشترک بین این دو حوزه بود و تلاش کرد تا با استفاده از مفاهیم روانکاوی، به درک عمیقتری از عرفان یهودی دست یابد.