آثار او به منزلهی مکاشفهاند. مکاشفهای شگرف و تکاندهنده و تراژیک. باربا در آثار خود همواره به عمق احساسات انسان نفوذ میکند و بازتابی ارائه میدهد از ناتوانی و عجز انسان از مواجهه با نیمهی تاریک خویشتن.
او همواره در مقام یک رماننویس-گزارشگر با استفاده از تحقیقات مستند و مطالعات دانشگاهی ایدههای خود را میپروراند و قادر است در اغلب آثارش مرزهای داستان و ناداستان را جابهجا کند. آثار او به لحاظ اهمیت کاربردشان در علوم انسانی و اجتماعی حائزاهمیتاند.