ترومن کاپوتی

کاپوتی با مهارت فراوان بین سبک و موضوع در حرکت بود و رعب‌آورترین و سیاه‌ترین مواد خام را بدل به چیزی درخشان می‌کرد. نثر او باطرافت، موقر و موشکاف است، خواه به ثبت زیبایی شکننده‌ی دوستی‌ای کودکانه بپردازد خواه سکون نفس‌گیر صحنه‌ی قتل. آنچه او را متمایز می‌کند تعادلی است که وی بین عمق عاطفی و گونه‌ای فاصله‌گذاری خونسردانه برقرار می‌کند و باعث می‌شود همه‌ی جزییات هم صمیمی و هم با دقت وارسی‌شده به نظر برسند.