سوزان سانتاگ (1933–2004) از برجستهترین روشنفکران آمریکایی قرن بیستم بود؛ نویسنده، منتقد، فیلمساز و کنشگری که مرزهای ادبیات، هنر، فلسفه و سیاست را درنوردید. او در نیویورک به دنیا آمد، در آریزونا و کالیفرنیا بزرگ شد و در دانشگاه شیکاگو و سپس هاروارد و آکسفورد به تحصیل فلسفه، ادبیات و الهیات پرداخت. از میان آثار گستردهاش، «علیه تفسیر»، «دربارهی عکاسی»، «بیماری به مثابهی استعاره» و «تماشای رنج دیگران» جایگاهی ویژه دارند؛ آثاری که شیوهی نگاه ما به هنر، بدن، بیماری، جنگ و تصویر را دگرگون کردند. او به همواره به جدیت افراطی، عطش سیریناپذیر برای خواندن و اندیشیدن و امتناع از سازش با کلیشههای فکری شهرت داشت. سونتاگ چهار فیلم ساخت و نمایشنامههایی نوشت و در کارزارهای دفاع از آزادی بیان و نویسندگان تحت تعقیب نیز فعال بود. در جریان جنگ بوسنی، مدتی در سارایووی محاصرهشده زندگی کرد و «در انتظار گودو» را به صحنه برد. آثارش به دهها زبان ترجمه شد و جوایز بسیاری، از جمله جایزهی صلح کتابفروشان آلمان و جایزهی ملی کتاب آمریکا را برایش به ارمغان آورد.