ماریانا الساندری نوشتن را با ترکیب فلسفه، شعر و روایتهای شخصی آغاز کرد. او در آثارش به موضوعاتی مانند عشق، فقدان، تنهایی و امید پرداخت و از داستانها و مقالات برای بررسی این مفاهیم استفاده کرد. او با انتشار کتابهایش، خوانندگان را به تأمل دربارهی مفاهیم بنیادین زندگی دعوت کرد. نوشتههایش در مرز میان فلسفه و ادبیات حرکت کرد و به زبانی تبدیل شد که از طریق آن، احساسات و اندیشهها را به هم پیوند داد.