فیلسوف فرانسوی-الجزایری بود. او فلسفهی واسازی را که در تعدادی از متون خود از آن استفاده کرده بود، توسعه داد. او یکی از چهرههای اصلی مرتبط با پساساختارگرایی و فلسفهی پسامدرن است، اگرچه خود را از پساساختارگرایی دور نگه داشت و کلمهی «پسامدرنیته» را رد کرد. دریدا در طول دوران حرفهای خود بیش از 40 کتاب، همراه با صدها مقاله و سخنرانی عمومی منتشر کرد. او تأثیر قابل توجهی بر علوم انسانی و اجتماعی، از جمله فلسفه، ادبیات، حقوق، انسانشناسی، تاریخنگاری، زبانشناسی کاربردی، جامعهشناسی زبان، روانکاوی، موسیقی، معماری و نظریه سیاسی داشته است.