چرا سکوت هم آرامش‌بخش است و هم مرموز؟

 روباه کوچولو در خانه تنها می‌ماند. مادرش قبل از رفتن به او هشدار می‌دهد که در را به روی هیچ‌کس باز نکند. بیرون هوا کم‌کم تاریک می‌شود، اما هنوز صدای پرندگان به گوش می‌رسد. ناگهان کسی در می‌زند و خودش را «سکوت» معرفی می‌کند. روباه اولش می‌ترسد، اما کنجکاوی‌اش سبب می‌شود در را باز کند. سکوت وارد لانه می‌شود و فضا را پُر می‌کند. روباه اولش نگران است، اما بعد تصمیم می‌گیرد با او حرف بزند و چیزی بخورد. روباه کم‌کم حس می‌کند رفتار سکوت دوستانه است. بعد سکوت پیشنهاد می‌دهد با هم بازی کنند و به او یاد می‌دهد با ضربان قلبش و ریتم درونی‌اش حرکت کند. بعد خسته می‌شوند و روی زمین دراز می‌کشند. سکوت به روباه می‌گوید گاهی لازم است در سکوت به صدای درون‌مان گوش کنیم. روباه‌کوچولو احساس خوشحالی و آرامش می‌کند و از این تجربه لذت می‌برد. صبح که می‌رسد، سکوت رفته، اما روباه کنجکاو است که دوباره بازمی‌گردد یا نه. وقتی مادرش به خانه برمی‌گردد، روباه با هیجان از دوستی تازه و تجربه‌ی متفاوتش می‌گوید.
روباه‌کوچولوی در خانه تنهاست و با ورود موجود عجیبی به نام سکوت احساسات متفاوتی را تجربه می‌کند؛ ترس، کنجکاوی و کشف. این تعامل اهمیت لحظه‌های تنهایی، کشف احساسات، گوش دادن به افکار درونی و لذت بردن از آرامش در زندگی روزمره را یادآوری می‌کند. 
نکته‌ی درخشان داستان این‌جاست که سکوت، برخلاف انتظار، خالی نیست. وقتی وارد لانه می‌شود، فضا را پُر می‌کند. یعنی سکوت به معنای نبودن صدا نیست، به معنای حضور چیزهای دیگری است؛ فکرهای خودمان، ضربان قلب‌مان و لحظه‌هایی که در شلوغی‌های روزمره گم می‌شوند. آموزش گوش دادن به ضربان قلب تمرین ساده‌ای است برای خود‌آگاهی. سکوت به روباه یاد می‌دهد وقتی صداهای بیرونی (قارقار کلاغ‌ها و جیک‌جیک گنجشک‌ها) قطع می‌شوند، دریچه‌ای به سمت دنیای درونی باز می‌شود؛ همان افکار و احساساتی که در هیاهوی زندگی فرصت شنیده شدن پیدا نمی‌کنند.
پایان‌بندی داستان هوشمندانه است. سکوت نمی‌ماند تا همیشگی شود، چون زندگی روباه در دنیای بیرون جریان دارد، اما حالا روباه‌کوچولو تغییر کرده. او یاد گرفته چه‌‌طور در میان شلوغی‌ها فضای امنی را برای خودش نگه دارد. کتاب نمی‌گوید سکوت کن و از دنیا فرار کن، بلکه می‌گوید بگذار سکوت گاهی به دیدنت بیاید تا خودت را بهتر بشناسی.
روزی که سکوت در زد درباره‌ی تنهایی نیست، درباره‌ی خلوت کردن است. تفاوتی که سبب می‌شود روباه در پایان به ‌جای این‌که از سکوت بترسد، آن را به عنوان یک دوست جدید معرفی کند.
آموزش گوش دادن به خود و تقویت تمرکز و آرامش، گفت‌وگو درباره‌ی احساسات (دوستی،‌ ترس،‌ اعتماد) و پرورش کنجکاوی و خلاقیت از کاربردهای این کتاب است.