آنان نوشتن را سرنوشت خود برگزیده‌اند
برهوت و ملکوت: زندگی و آثار بهرام صادقی چهارمین دفتر از «مجموعۀ کلاسیک‌های ادبیات معاصر» است. اولین دفتر، شهروندِ شهرهای داستانی (1396)، به زندگی و آثار سیدمحمدعلی جمال‌زاده اختصاص داشت. دفتر دوم، پیشۀ دربه‌دری (1396)، دربارۀ زندگی و آثار بزرگ علوی بود و در دفتر سوم، همه‌چیز فرومی‌پاشد (1403)، از زندگی و آثار صادق چوبک سخن به میان آمد. در این مجموعه، زندگی و فراوردۀ ادبیِ نویسندگانی بررسی می‌شود که منتقدان دربارۀ آثارشان بسیار نوشته‌اند، به اجماعی رسیده‌اند و آن‌ها را در صف اول اثرآفرینانِ ایران جای داده‌اند. این نویسندگان هم بر روند فرهنگ و ادبیات روزگار خود تأثیری چشمگیر داشته‌اند و هم، به لحاظ مضمون و زبان و شکل، ذخیره‌ای بر گنجینۀ داستانی زبان فارسی افزوده‌اند. چه موافق آفریده‌هاشان باشیم و چه مخالف آن‌ها، نمی‌توانیم در برابرشان بی‌تفاوت بمانیم و آن‌ها را نادیده بگیریم؛ زیرا آنان نوشتن را سرنوشت خود برگزیده‌اند و آثاری آفریده‌اند که بسیار خوانده شده است. برخی از آن‌ها خواننده را به بازخوانی برانگیخته‌ا‌ند تا در خوانشی تازه و بر اثر تغییر افق معنایی پیشِ روی خود به نکته‌ای متناسب با آهنگ زندگی امروز خویش برسد. در واقع، این نوع آثار با عوض شدن روزگار همچنان از نظر شیوۀ روایت و موضوع درخورِ توجه‌اند.
در تک‌نگاری‌های «مجموعۀ کلاسیک‌های ادبیات معاصر» به نویسندگانی می‌پردازیم که خواندن داستان‌هاشان برای کتابخوانان فارسی‌زبان و به‌ویژه جوانانی که سودای نوشتن در سر دارند ضروری است. این نوشته‌ها خاطره‌های ادبیات ما هستند. فقدان خاطره یا بی‌توجهی به خاطره خلأیی در حافظۀ جمعیِ ما پدید می‌آورد، باعث می‌شود نتوانیم با گذشته ارتباط لازم را برقرار کنیم و برای پیدا کردن راهِ آینده دچار مشکل شویم.
تک‌نگاری‌ها، دربارۀ زندگی و آثار نویسندگان طرازاول ایران، با این هدف نوشته می‌شوند که خواننده، در قالب کتابی موجز و جمع‌وجور و از منظری انتقادی، با جنبه‌های گوناگون کار ادبی آنان آشنا شود. در این رویکرد، تأکید بر نوآوری‌هایی است که جواز ورود هر نویسنده به تاریخ ادبیات تلقی می‌شود.
امید است، با تلاش برای بررسی بی‌طرفانه و واقع‌بینانۀ حاصل عمرِ هر نویسنده، «مجموعۀ کلاسیک‌های ادبیات معاصر» راهنمای مناسبی برای ورود خوانندگان به جهان داستانیِ نویسندگان بزرگ معاصر از کار درآید.