بابک ولیپور نوازندهی گیتار و مدرس موسیقی در سالهای اخیر در کنار فعالیت حرفهای در نوازندگی به پژوهش و نوشتن دربارهی موسیقی مشغول است. او در کودکی به سمت موسیقی کشیده شد و بعدها به شکل تخصصی نوازندگی گیتار را ادامه داد. اولین آلبوم تکنوازیاش را با نام «ماریا در ساعت چهار» در سال 1398 منتشر کرد که به گفتهی خودش «این مجموعه ادای دینی بود کوچک، به تاریخ باشکوه گیتار کلاسیک.» در شمار آثارش، به غیر از اجراهای تکنوازی، سابقهی اجراهای همنوازی نیز در کارنامهی خود دارد. او در سال 1392 «آنسامبل گیتار تهران» را به صحنه برد که در تهران و دیگر شهرها با استقبال قابلتوجهی روبهرو شد.
در سالهای اخیر، تعداد زیادی مقاله و کتاب تئوری از بابک ولیپور منتشر شده است. او در سال 2015 میلادی، مقالهای در مجلهی معتبر Soundboard در باب وضعیت گیتار کلاسیک ایران به چاپ رساند و در کنار آن بسیاری از یادداشتهایش را در مجلههای داخلی همچون ماهنامهی هنر و موسیقی، شبکهی آفتاب و پایگاههای اینترنتی همچون هارمونیتاک و موسیقی ما منتشر کرد. در سال 1395 یکی از مقالههای او با عنوان «تاملی بر آموزش گیتار کلاسیک در ایران» که در ماهنامهی هنر و موسیقی معرفی شده بود، به عنوان بهترین مقاله ژورنالیستی برگزیده شد. در میان کتابهای تالیفی بابک ولیپور میتوان به «درسهایی از دیوید راسل» و «از قلب نواختن» اشاره کرد. او در سال 1401 به همراه مرجان مدنیرزاقی کتابی تحت عنوان «راهنمای موسیقیدانان جوان» را به فارسی برگرداند.