دیوگو مایناردی

دوگانگی و دوهوایی ویژگی اصلی آثارش است. او روزنامه‌نگار قهاری است و در ستون‌های مطبوعاتی‌اش همواره به حزب حاکم کارگر می‌تازید. نقدهای مطبوعاتی‌اش عمدتاً تند و گزنده و بی‌پروایند. او با اولین کتابش جایزه‌ی ژابوتی را از آن خود کرد و پس از آن روی دور نوشتن افتاد. مهم‌ترین اثرش مموآر افتادن است؛ کتابی که به لحاظ فرم بسیار نو و بدیع است.