محمدرضا فرزاد

ترجمه می‌کند، فیلم می‌سازد و به هنرجویان سینما فیلم‌سازی درس می‌دهد. بسیاری او را با ترجمه‌ی کتاب «تو مشغول مردنت بودی» به یاد می‌آورند؛ مجموعه‌ای از هشتاد شعر عاشقانه که به همراه عکس‌هایی از بزرگ‌ترین عکاسان تاریخ به انتخاب شهریار توکلی منتشر شده بود. او مترجمی است که بعدها به ترجمه‌ی آثار داستانی روی آورد و علاوه بر آثاری چون «عطر خوش مرگ» و «مردی هست که عادت دارد با چتر بکوبد تو سرم» داستان‌هایی را هم برای کودکان ترجمه کرد. او همچنین در حوزه‌ی ترجمه‌ی سینمایی نیز فعال بوده که به عنوان نمونه می‌توان به کتابی چون «دوربین شخصی: سینمای ذهنی و فیلم جستار» اشاره کرد. کتابی که ناظر به فعالیت پررنگ او در حوزه‌ی فیلم‌جستار است. او یکی از چهره‌هایی است که سال‌ها در حوزه‌ی ناداستان و خاصه ناداستان سینمایی تحقیق می‌کند. به عنوان فیلمساز نیز فیلم‌های او در فستیوال‌های ملی و بین‌المللی به نمایش درآمده و موفق به دریافت جوایز مختلفی شده است. از فیلم های او «گم و گور» و «فالگوش» و «مجموعا» برای اولین بار در جشنواره فیلم برلین سال‌های 2011 و 2012 و 2022 بر پرده رفته و تاکنون در  ده‌ها  جشنواره فیلم به نمایش درآمده‌اند. فرزاد دانشجوی دکترا در «فیلم فکتوری» به مدیریت کارگردان مجارستانی بلاتار بوده. او همچنین عضویت در هیات داوران چند فستیوال بین‌المللی فیلم چون جشنواره‌های مستند کپنهاگ، ییهلاوا، پلزن، داکوباکو، جشنواره فیلم‌های ایرانی پراگ را در کارنامه دارد. مستند کوتاه «پوک» (از مجموعه شش اپیزودی پروژه «جا») را با مشاوره هنری فیلم‌ساز آلمانی ویم وندرس ساخته که نخستین بار در جشنواره مستند کپنهاگ به نمایش درآمده. او با نشریات ارغنون، فارابی، زیباشناخت، سان، ناداستان، کارنامه، گلستانه همکاری داشته و از آثار دیگرش می‌توان به کتاب‌هایی همچون «نبودنت»، «چیزی تو کشو نیست»، «باغ تروتسکی»، «شاه گوش می کند» اشاره  کرد. او مسئولیت بخش تئاتر مجله‌ی شبکه آفتاب و قفسه‌ی کتاب‌های «برج بابل» را در نشر چشمه به عهده دارد.