کمال ظاهری

مترجمی است که از زبان مجاری به فارسی ترجمه می‌کند. بیشتر دوستداران ادبیات او را با ترجمه‌ی «شوایک» از یاروسلاو هاشک و آثاری از ایشتوان ارکنی می‌شناسند: «قصه‌های یک‌دقیقه‌ای»، «تُت‌ها»، «خانواده‌ی تُت» و «گربه‌بازی». 4 ساله بود که خانواده‌اش از اردبیل به تهران کوچید. دوران کودکی‌اش را در این شهر گذراند و همان‌جا بود که به مدرسه رفت. اما سپس با خانواده به زاهدان رفت، بعد به اهواز، آبادان، و دوباره تهران. دو سال آخر دبیرستان و بعد دانشکده‌ی بازرگانی را در تهران گذراند. در سال 1983 به بوداپست رفت و در این شهر ماندگار شد. در سال 1993 از دانشگاه Elte بوداپست دکترای علوم سیاسی گرفت. کماتل ظاهری سال‌هاست که در بوداپست زندگی می‌کند و از دیگر ترجمه‌های او می‌توان به «فرانکو» از ایوان هارشانی، «جانورنامه» از لایوش ناگ، «مهر پنجم» از فرنتس شانتا و «پری هفت‌سر» از اروین لازار اشاره کرد.