بنجامین لاباتوت، نویسندهی هلندی زادهی 1980، دوران کودکی و نوجوانیاش را در آرژانتین و شیلی گذراند. او با الهام از زندگی دانشمندان، اندیشمندان و رخدادهای سرنوشتساز تاریخ علم، آثاری میآفریند که مرز میان واقعیت تاریخی و تخیل ادبی را در هم میشکنند. نثرش شاعرانه، پرکشش و سرشار از تعلیق است و با خلق فضایی رازآمیز و وهمآلود، خواننده را به ژرفای ذهن شخصیتهایش و پیچیدگیهای جهان علم میبرد. لاباتوت پیشتر با کتاب آنگاه که از فهم جهان درمیمانیم در ایران شناخته شده بود و مانیاک نیز از شناختهشدهترین آثار اوست. او در این اثر، با روایت زندگی شماری از برجستهترین دانشمندان قرن بیستم، نهتنها دستاوردهای علمی آنان، بلکه وسواسها، تردیدها، شکستها و پیامدهای انسانی جستوجوی بیپایان برای فهم جهان را به تصویر میکشد. آثار او، با آمیزهای از تاریخ، فلسفه و ادبیات، فضایی سوررئالیستی میآفرینند که در آن واقعیت و خیال بهگونهای جداییناپذیر در هم تنیدهاند.