ژان پل سارتر

نویسنده، فیلسوف و نمایشنامه‌نویس فرانسوی که با یک امضا از دیگران جدا شد: آزادی. او نه‌تنها درباره‌ی آن نوشت، بلکه زندگی‌اش را بر اساس آن ساخت. در نیمه‌ی قرن بیستم، نام او با اگزیستانسیالیسم گره خورد. فلسفه‌ای که می‌گفت انسان محکوم به آزادی است؛ بی‌پناه در جهانی که معنای ازپیش‌ساخته‌ای ندارد. آثارش تصویری از انسانی ترسیم می‌کنند که در برابر انتخاب‌هایش تنهاست.
آنچه سارتر را متمایز کرد، ترکیب فلسفه با ادبیات بود. ایده‌هایش را در داستان و نمایشنامه زنده کرد. مفاهیم دشوار را به شخصیت‌هایی داد که در برابر چشمان خواننده نفس می‌کشیدند. کسی که «درِ بسته» را خوانده، نه‌تنها مفهوم «دوزخ دیگران‌اند» را فهمیده، بلکه آن را احساس کرده است. او از نقد سیاست هم نگذشت. وقتی نوبل ادبیات را رد کرد، گفت نمی‌خواهد به یک نهاد وابسته شود. زندگی‌اش هم مثل نوشته‌هایش، در برابر هر قیدی ایستاد.