پاموک به نگاه جستجوگرش که لایههای هویت، خاطره و تنش بین غرب و شرق را میکاود، شهره است. رمانهای او همچون هزارتوهاییاند که در آنها مرزهای بین تاریخ و داستان کمرنگ میشوند و استانبول بدل به مکانی هم واقعی و تخیلی میگردد. او بهجای پاسخهای دمدستی به مسائل دیروز و امروز این جغرافیا، خواننده را تشویق به طرح پرسشهایی زیبا و مالیخولیایی میکند که سرانجامی قاطع و روشن ندارند.