حسین قسامی در جرگهی داستاننویسان جوان و با استعداد ایرانی قرار میگیرد که در سالهای گذشته علاوه بر نگارش رمان به تدریس فیلمنامهنویسی نیز مشغول بوده است. او که همواره شیفتهی قلم و داستانهای هوشنگ گلشیری بوده، از میانهی دههی هشتاد به این سو به شکل جدی داستاننویسی را آغاز کرد. نخستین رمانش، «یک نمکدان پر از خاک گور» بود که در سال 1393 به چاپ رسید؛ داستانی که توسط چند راوی به روایت میرسید و نشان از علاقهی او به شیوههای متفاوت و نوین روایت در داستاننویسی بود. این نویسنده در استان فارس به دنیا آمده؛ دورهی کارشناسی خود را در رشته مدیریت دولتی گذرانده و پس از آن مدرک کارشناسی ارشد خود را در رشتهی فلسفه از دانشگاه تبریز کسب کرده است. او هماکنون در کنار تدریس فیلمنامهنویسی، به عنوان مدرس رشتهی فلسفه در دانشگاه پیام نور استان فارس به فعالیت میپردازد. «خاکسپاری ماهی قرمزها»، «موصل، بدون پریچهر»، «حصار موش» و «بریدگی» شماری از آثاری است که از این نویسنده تا به امروز به دست ما رسیده است.