لیو تالستوی

در سال 1828 در یک خانواده‌ی اشرافی در روسیه به دنیا آمد، اما بیشتر عمرش را صرف نقد همان طبقه‌ای کرد که از آن برخاسته بود. تولستوی در داستان‌نویسی سبکی واقع‌گرا داشت. او با جزئیات دقیق و روان‌شناسی عمیق، زندگی آدم‌های عادی را توصیف می‌کرد. رمان‌های او تصویری از جامعه، تاریخ و کشمکش‌های درونی انسان را نشان می‌دهند. اهمیت کارهای تولستوی در این است که او به مسائل اساسی زندگی، مانند عشق، اخلاق، جنگ، ایمان و مرگ پرداخته است. او در مقطعی از زندگی‌اش از نوشتن داستان فاصله گرفت و به مسائل فلسفی و اخلاقی رو برد. حتی ایده‌هایی درباره‌ی ساده‌زیستی و مقاومت بدون خشونت مطرح کرد که بعدها روی چهره‌هایی مثل گاندی تأثیر گذاشت. تولستوی فقط یک نویسنده نبود؛ او ذهنی ناآرام و جست‌وجوگر داشت که مدام درگیر این سؤال بود: «چگونه باید زندگی کرد؟»