قصههایش درست مثل زندگیاش مملو از زرق و برق، شور و البته اندوه بود. در دورهای زندگی کرد که به «عصر جاز» معروف است؛ دورانی که جوانان آمریکایی، پس از جنگ جهانی اول، در پی لذت و خوشی بودند و در رمانهای «گتسبی بزرگ» و «این سوی بهشت» به تصویر کشیدن این دوران پرتب و تاب پرداخت. او نه تنها زندگی طبقات مرفه جامعه را با تمام جزئیات به نمایش گذاشت، بلکه به عمق تنهایی، پوچی و آرزوهای بر باد رفتهی انسانها نیز نفوذ کرد.